мікразо́нд, ‑а, М ‑дзе, м.

Зонд (прыбор для даследавання свідравін) малых памераў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

місіяне́р, ‑а, м.

Прапаведнік, які пасылаецца царквой для рэлігійнай прапаганды свайго веравызнання.

[Фр. missionnaire, ад лац. missio — пасылка.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мяня́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для размену або абмену грошай. Мяняльная крама.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

награва́льнік, ‑а, м.

Прыбор, апарат, прызначаны для награвання чаго‑н. Электрычны награвальнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

награва́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для награвання. Награвальная печ. Награвальныя прыборы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намо́тачны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для намоткі. Намотачны аўтамат. Намотачны барабан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нафтаналіўны́, ‑ая, ‑ое.

Абсталяваны для перавозкі нафты налівам (без тары). Нафтаналіўная баржа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нафтасхо́вішча, ‑а, м.

Збудаванне з рэзервуарамі, прызначанае для захоўвання нафты або нафтапрадуктаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

немаёмны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае сродкаў для існавання; бедны. Немаёмныя класы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паветранаграва́льнік, ‑а, м.

Апарат, прызначаны для надзімання гарачага паветра пры выплаўцы чыгуну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)