пераабра́ць, ‑бяру, ‑бярэш, ‑бярэ; ‑бяром, ‑бераце; зак., каго.

Тое, што і перавыбраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераабучы́ць, ‑абучу, ‑абучыш, ‑абучыць; зак., каго.

Абучыць нанава, чаму‑н. іншаму; перападрыхтаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

незычлі́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць незычлівага; незычлівыя, непрыязныя адносіны да каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабкла́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Тое, што і паабкладаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пералупцава́ць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе; зак., каго.

Разм. Моцна набіць, адлупцаваць усіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ператамі́ць, ‑тамлю, ‑томіш, ‑томіць; зак., каго-што.

Вельмі ўтаміць; знясіліць. Ператаміць каня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пульверызава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., каго-што.

Зрабіць (рабіць) пульверызацыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пясо́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; незак., каго-што.

Разм. Рэзка крытыкаваць, прабіраць, сварыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разгрупава́ць, ‑пую, ‑пуеш, ‑пуе; зак., каго-што.

Разбіць на групы, размясціць групамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздаі́ць, ‑даю, ‑доіш, ‑доіць; каго-што.

Дабіцца павелічэння надою (ад малочнай жывёлы).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)