закуро́дыміць сов. закопти́ть;

з. шкло — закопти́ть стекло́;

з. сцяну́ — закопти́ть сте́ну

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замахну́ць сов. замахну́ть;

з. руко́й — замахну́ть руко́й;

з. па́лку — замахну́ть па́лку

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запаса́цца несов. запаса́ться;

з. праду́ктамі — запаса́ться проду́ктами;

◊ з. цярплі́васцю — вооружа́ться терпе́нием

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запо́ем нареч. запо́ем;

піць з. — пить запо́ем;

чыта́ць з. — чита́ть запо́ем

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зубны́ в разн. знач. зубно́й;

з. боль — зубна́я боль;

з. парашо́к — зубно́й порошо́к;

з. зы́чны — лингв. зубно́й согла́сный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

согла́сно​II предлог с дат. (сообразно, соответственно) адпаве́дна (чаму), у адпаве́днасці (з чым); зго́дна (з чым), паво́дле (чаго);

поступа́ть согла́сно с зако́ном рабі́ць адпаве́дна зако́ну, паво́дле зако́на, зго́дна з зако́нам;

согла́сно зако́ну зго́дна з зако́нам, у адпаве́днасці з зако́нам, адпаве́дна зако́ну, паво́дле зако́на.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

застрачы́ць I сов., порт. застрочи́ть;

з. скла́дку — застрочи́ть скла́дку

застрачы́ць II сов. (начать строчить) застрочи́ть;

з. пяро́м — застрочи́ть перо́м;

з. з кулямёта — застрочи́ть из пулемёта

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запа́рыць сов.

1. в разн. знач. запа́рить;

з. ткані́ну — запа́рить ткань;

з. корм — запа́рить корм;

з. бо́чку — запа́рить ка́дку;

з. каня́ — запа́рить ло́шадь;

2. (залить кипятком) завари́ть;

з. лі́павы цвет — завари́ть ли́повый цвет

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перамаўля́ць

‘перамаўляцца з кім-небудзь; перагаворваць што-небудзь і без прамога дапаўнення (пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь); гаварыць даўжэй, больш за іншых, прымушаць замоўкнуць іншых (перамаўляць каго-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. перамаўля́ю перамаўля́ем
2-я ас. перамаўля́еш перамаўля́еце
3-я ас. перамаўля́е перамаўля́юць
Прошлы час
м. перамаўля́ў перамаўля́лі
ж. перамаўля́ла
н. перамаўля́ла
Загадны лад
2-я ас. перамаўля́й перамаўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час перамаўля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перамо́віць

‘перамовіцца з кім-небудзь; перагаварыць што-небудзь і без прамога дапаўнення (пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь); пагаварыць даўжэй, больш за іншых, прымусіць замоўкнуць іншых (перамовіць каго-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. перамо́ўлю перамо́вім
2-я ас. перамо́віш перамо́віце
3-я ас. перамо́віць перамо́вяць
Прошлы час
м. перамо́віў перамо́вілі
ж. перамо́віла
н. перамо́віла
Загадны лад
2-я ас. перамо́ў перамо́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час перамо́віўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)