нарубі́ць, ‑рублю, ‑рубіш, ‑рубіць; зак., чаго.

Спец. Вырубіць, здабыць у шахце (пра каменны вугаль). Нарубіць вугалю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насартава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., чаго.

Раздзяліць па сартах у нейкай колькасці. Насартаваць зерня на насенне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насіласава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак., чаго.

Ператварыць у сілас (у 1 знач.). Насіласаваць кукурузы дваццаць тон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натралява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак., чаго.

Тралюючы, вывезці, даставіць у нейкай колькасці. Натраляваць бярвення з лесу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натру́шчыць, ‑шчу, ‑шыш, ‑плыць; зак., чаго.

Разм. Разбіць, раздрабіць у вялікай колькасці. Натрушчыць талерак. Натрушчыць шкла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наштампава́ць, ‑пую, ‑пуеш, ‑пуе; зак., што і чаго.

Вырабіць у якой‑н. колькасці штампоўкай. Наштампаваць дэталей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нашчапа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Шчапаючы, нарыхтаваць у якой‑н. колькасці. Нашчапаць лучыны. Нашчапаць трэсак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мяша́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Спец. Прыстасаванне для размешвання, мяшання чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набуры́ць, ‑буру, ‑бурыш, ‑бурыць; зак., што і чаго.

Прасвідраваць бурам у якой‑н. колькасці. Набурыць свідравін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навалачы́ць, ‑лачу, ‑лочыш, ‑лочыць; зак., каго і чаго.

Разм. Тое, што і навалачы (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)