кура́нты, ‑аў;
Даўнейшая назва вежавага
[Ад фр. courant — бягучы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кура́нты, ‑аў;
Даўнейшая назва вежавага
[Ад фр. courant — бягучы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лака́тар, ‑а,
[Ад лац. locare — размяшчаць, змяшчаць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мадэра́та,
1.
2.
[Ад іт. moderato — мерна.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
манагра́ма,
Вязь з дзвюх
[Ад грэч. mónos — адзін і gramma — літара.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зале́ташні, ‑яя, ‑яе.
Які існаваў
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зваро́так, ‑тка,
Слова
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
звару́шлівы, ‑ая, ‑ае.
Здольны зварухнуць, заварушыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гекато́мба, ‑ы,
Ахвярапрынашэнне ў Старажытнай Грэцыі (першапачаткова са 100 быкоў
[Грэч. hekatómbē ад hekatón — сто і bús — бык.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гібрыдыза́цыя, ‑і,
Скрыжаванне розных відаў раслін
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
грузапад’ёмнасць, ‑і,
Гранічная здольнасць механізма паднімаць цяжкі груз.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)