люцэ́рна, ‑ы, ж.

Аднагадовая і шматгадовая травяністая кармавая расліна сямейства бабовых.

[Ад лац. lucerna — свяцільнік.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўсю́к, ‑у, м.

Аднагадовая расліна сямейства злакавых; пустазелле, падобнае на авёс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

санцацве́т, ‑у, М ‑цвеце, м.

Травяністая або паўкустовая расліна сямейства ладаннікавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

брат-сястра́, брат-сястры, ж.

Травяністая расліна сямейства залознікавых, від братаўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ваўчкі́, ‑оў; адз. няма.

Травяністая расліна сямейства складанакветных з учэпістымі калючкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

во́рлікі, ‑аў; адз. ворлік, ‑а, м.

Шматгадовая травяністая расліна сямейства казяльцовых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзя́гіль, ‑ю, м.

Травяністая меданосная расліна сямейства парасонавых; выкарыстоўваецца ў медыцыне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзяржыдрэ́ва, ‑а, н.

Калючая расліна сямейства крушынавых; скарыстоўваецца для жывых агароджаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўхмызня́к, ‑у, м.

Расліна з драўлянымі ніжнімі і травяністымі верхнімі часткамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сярпу́ха, ‑і, ДМ ‑пусе, ж.

Шматгадовая травяністая расліна сямейства складанакветных.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)