Вы́марачны (БРС). Рус. вы́морочный, укр. ви́морочний. У беларускіх дзелавых помніках фіксуецца ў 1610 г. (КГС). Да выміраць, мор. У рус. мове непасрэдна ад вы́морка ’стан па дзеяслову выміраць’ (Шанскі, 1, В, 226 і наст.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

зафрахтава́ць сов., мор., торг. зафрахтова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зача́лены мор. зача́ленный; см. зача́ліць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кабата́ж, -жу м., мор. кабота́ж

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ка́бельтаў, -тава м., мор. ка́бельтов

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

каваса́кі нескл., м., мор. каваса́ки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

каі́к, -ка́ м., мор. каи́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гардэмары́н м., мор., уст. гардемари́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

караве́ла ж., мор. ист. караве́лла

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

контрмінано́сец, -но́сца м., мор. контрминоно́сец

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)