окрути́ть сов.

1. абкруці́ць, мног. паабкру́чваць; (завернуть) загарну́ць, мног. пазаго́ртваць, укруці́ць, мног. паўкру́чваць (у што); (обвернуть) абгарну́ць, мног. паабго́ртваць, абвіну́ць; (обмотать) абмата́ць, мног. паабмо́тваць;

2. прост., шутл., уст. (обвенчать) абкруці́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пазавя́зваць сов. (о многом)

1. завяза́ть;

2. (надеть что-л., закрепив концы узлом) завяза́ть, повяза́ть;

3. (обмотать, обернуть чем-л.) перевяза́ть;

4. (в узелок) заверну́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пазаваро́чваць сов. (о многих, о многом)

1. (изменить направление) заверну́ть, сверну́ть, поверну́ть;

2. (в обратную сторону) поверну́ть; (машину — ещё) разверну́ть;

3. (стадо) переня́ть;

4. (засыпать) завали́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пазаго́ртваць сов. (о многом)

1. (что-л. сыпучее) загрести́;

2. (у што) заверну́ть, обверну́ть (чем), оберну́ть (чем);

3. (книги и т.п.) закры́ть;

4. засы́пать; (семена) заде́лать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уверну́ть сов., разг.

1. (завернуть во что-л.) укруці́ць;

уверну́ть ребёнка в одея́ло укруці́ць дзіця́ ў ко́ўдру;

2. (вертя, уменьшить) укруці́ць; зме́ншыць, паме́ншыць;

уверну́ть фити́ль в ла́мпе укруці́ць (зме́ншыць, паме́ншыць) кнот у ля́мпе;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паадхіля́ць сов. (о многом)

1. (в сторону) отклони́ть;

2. (отодвинуть от себя) отстрани́ть;

3. (направить в сторону) отвести́;

4. (отодвинуть что-л. прислонённое) отслони́ть;

5. (завернуть край) отогну́ть, отверну́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

загну́ць сов.

1. загну́ть, (загибая, приподнять — ещё) заверну́ть;

з. цвік — загну́ть гвоздь;

2. перен., разг. загну́ть;

бач куды́ ён ~ну́ў — ишь куда́ он загну́л;

з. кі́цуобл. загну́ть сала́зки;

з. цану́ — заломи́ть це́ну

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зае́хаць сов.

1. в разн. знач. зае́хать; (попутно, мимоходом — ещё) заверну́ть;

з. за дом — зае́хать за дом;

з. у двор — зае́хать во двор;

з. у глуш — зае́хать в глушь;

з. у роў — зае́хать в кана́ву;

з. да знаёмага — зае́хать (заверну́ть) к знако́мому;

чорт ве́дае куды́ ~хаў са сваі́мі фанта́зіямі — чёрт зна́ет куда́ зае́хал со свои́ми фанта́зиями;

2. разг. груб. зае́хать; съе́здить, звездану́ть;

з. у мо́рду — зае́хать (звездану́ть) в ро́жу;

далёка не зае́дзеш — далеко́ не уе́дешь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аге́ньчык, -ку м., уменьш.

1. в разн. знач. огонёк;

а. папяро́сы — огонёк папиро́сы;

заіскры́ліся гарэ́злівыя ~кі ў вача́х — заискри́лись озорны́е огоньки́ в глаза́х;

2. небольшо́й костёр;

раскла́сці а. — развести́ костёр;

на а. (зайсці́, завярну́ць) — на огонёк (зайти́, заверну́ть)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

завяза́ць I сов.

1. (узлом) завяза́ть;

з. вяро́ўку — завяза́ть верёвку;

з. га́льштук — завяза́ть га́лстук;

2. (надеть что-л., завязав концы) повяза́ть, завяза́ть;

з. ху́стку — повяза́ть (завяза́ть) плато́к;

3. (забинтовать) перевяза́ть;

з. па́лец — перевяза́ть па́лец;

4. (в узелок) заверну́ть;

з. гро́шы ў ху́стачкузаверну́ть де́ньги в плато́чек;

5. (связи и т.п.) завяза́ть;

з. перапі́ску — завяза́ть перепи́ску;

свет з. — свет заслони́ть; жизнь искове́ркать;

як з. — под са́мую завя́зку;

язы́к не завя́жашпосл. на чужо́й рото́к не наки́нешь плато́к

завяза́ць II несов. (застревать) завяза́ть; см. завя́знуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)