пазгіна́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., каго-што.
Сагнуць усіх, многіх ці ўсё, многае.
П. галіны.
Гора не пазгінала людзей (перан.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зры́нуцца, -нуся, -нешся, -нецца; -нься; зак.
Нечакана, з шумам упасці, зваліцца.
Гора зрынулася на чалавека (перан.).
|| незак. зрына́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
огнеды́шащий прил. агняды́шны;
огнеды́шащая гора́ агняды́шная гара́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
напла́кацца, -пла́чуся, -пла́чашся, -пла́чацца; -пла́чся; зак.
1. Паплакаць многа.
2. перан. Нацярпецца, перажыць многа гора, непрыемнасцей (разм.).
Наплачацца яна з такім работнікам.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
го́ра, ‑а, н.
1. Стан глыбокага смутку, душэўнага болю, выкліканы якім‑н. няшчасцем. Маці ў горы і бацька ў горы — Сын, Васілёк, трэці дзень ужо хворы. Панчанка. На заплаканы тварык балюча глядзець, У вачах — недзіцячае гора. Гілевіч. // Няшчасце, бяда, якія выклікаюць такі стан. Зіна сядзела на траве і плакала, бяссільна, жаласна, як плача чалавек, да якога прыйшло непапраўнае гора. Карпюк. Людзі бачылі, як загінулі жонка і маленькі сын Аляксандрава. Ён цяжка перажываў тое гора. Дадзіёмаў.
2. Жыццёвыя нягоды, мукі, нястача. Тут пад ярмом кароны жыў, Цярпеў галечу, крыўду, здзек І чалавекам век не быў Забіты горам чалавек. А. Александровіч. У калгасе працаваць — гора і бяды не знаць. З нар.
3. у знач. вык. Разм. Бяда, няшчасце. Вось гэта грэбля — бяда і гора мікуціцкае. Колас. // безас. Цяжка, бяда каму‑н. Весць аб смерці Бандароўны Скрозь пайшла, як мора; Зашумела Украіна, — Гора панам, гора! Купала.
•••
Глынуць гора гл. глынуць.
Гора гараваць гл. гараваць.
Гора горкае — вялікае несуцешнае гора.
Дапамагчы гору (бядзе) гл. дапамагчы.
Заліць гора гл. заліць.
З горам папалам гл. папалам.
І гора мала каму гл. мала.
(І) смех і гора гл. смех.
У горы жыць ды з перцам есці гл. жыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бязме́рны, -ая, -ае.
1. Які немагчыма або цяжка вымераць.
Бязмерная глыбіня.
2. перан. Надзвычайна глыбокі, моцны (пра пачуцці).
Бязмернае гора.
|| наз. бязме́рнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зазна́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., што і са злуч. «што».
Зведаць на ўласным вопыце.
З. гора.
|| незак. зазнава́ць, -наю́, -нае́ш, -нае́; -наём, -наяце́, -наю́ць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спачува́льны, -ая, -ае.
1. Які выражае спачуванне каму-н. з прычыны гора, няшчасця, бяды і пад.
2. Спагадлівы.
С. чалавек.
|| наз. спачува́льнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ледяно́й прям., перен. ледзяны́;
ледяна́я гора́ ледзяна́я гара́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
побе́дствовать сов. пагарава́ць; (долго) разг. папагарава́ць; нацярпе́цца го́ра.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)