мучы́цель, ‑я,
Той, хто мучыць каго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мучы́цель, ‑я,
Той, хто мучыць каго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наджа́ліць, ‑іць;
Накусаць, пакусаць (пра пчол, чмялёў, восаў).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
надзе́йнасць, ‑і,
Уласцівасць, якасць надзейнага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наспява́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
непрыкме́чаны, ‑ая, ‑ае.
Які не звярнуў на сябе ўвагі, застаўся незаўважаным.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нечува́ны, ‑ая, ‑ае.
Які перасягае ўсё вядомае сваёй незвычайнасцю; небывалы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
палаві́нны, ‑ая, ‑ае.
1. Які складае палавіну чаго‑н.; няпоўны.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папрако́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Пракапаць што‑н. у многіх месцах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папрасце́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
патлусце́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее;
Зрабіцца тлустым, тлусцейшым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)