перапрафілі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.

Змяніць профіль, спецыялізацыю вытворчай дзейнасці прадпрыемства, навукова-даследчай або вучэбнай дзейнасці інстытута і г. д.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапрышчапі́ць, ‑шчаплю, ‑шчэпіш, ‑шчэпіць; зак., што.

Спец. Прышчапіць, робячы перасадку тканкі або ўводзячы вакцыну нанава, яшчэ раз. Перапрышчапіць сліву. Перапрышчапіць воспу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перарыва́льнік, ‑а, м.

Прыстасаванне, пры дапамозе якога спыняецца і зноў прапускаецца электрычны ток у ланцугу, паток газу або вадкасці ў трубаправодзе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перасаджа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Пасаджаць усё, многае або ўсіх, многіх. Перасаджаць усе дрэвы. Перасаджаць усіх вінаватых у турму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плагія́т, ‑у, М ‑яце, м.

Выдача чужога твора за свой або выкарыстанне ў сваёй працы чужога твора без спасылкі на аўтара.

[Ад лац. plagiatus — выкрадзены.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плерэ́зы, ‑аў; адз. няма.

Уст.

1. Жалобныя нашыўкі на рукавах або на каўняры.

2. Упрыгожанне з страўсавых пёраў на жаночых капелюшах.

[Фр. pleureuses.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пляме́нніца, ‑ы, ж.

Дачка брата або сястры. Дзедава пляменніца была ўжо не маладая: здаровая, грузная, з бледным прыпухлым васпаватым тварам. Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папільётка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Кавалачак паперы (або тканіны), па якую пакручваюць пасмы валасоў пры халодная завіўцы.

[Ад фр. papillote.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папрыкрыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Прыкрыць усё, многае або ўсіх, многіх. Папрыкрываць кусты памідораў. Папрыкрываць дзяцей ад дажджу посцілкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папрыця́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Прыцягнуць, даставіць куды‑н. усё, многае або ўсіх, многіх. Папрыцягваць жэрдкі ў двор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)