Verbum

сяка́ч¹, секача́, мн. секачы́, секачо́ў, м. (спец.).

Востры нож, інструмент, механізм для раздраблення, сячэння чаго-н.

таба́ніць, -ню, -ніш, -ніць; незак. (спец.).

Веславаць назад для руху кармой наперад, тармажэння або павароту лодкі.

тра́верз, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Напрамак, перпендыкулярны курсу судна, самалёта.

|| прым. тра́верзны, -ая, -ае.

трамбо́з, -у, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Утварэнне тромба¹ ў крывяносных сасудах.

|| прым. трамбо́зны, -ая, -ае.

транспланта́т, -а, М -та́це, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Участак тканкі, орган, які выкарыстоўваецца для трансплантацыі.

трэпанава́ць, -ну́ю, -ну́еш, -ну́е; -ну́й; -нава́ны; зак. і незак., што (спец.).

Зрабіць (рабіць) трэпанацыю.

Т. чэрап.

тэ́за, -ы, мн. -ы, тэз і -аў, ж. (спец.).

Тое, што і тэзіс (у 1 знач.).

узмацня́льны, -ая, -ае (спец.).

Які прызначаны для ўзмацнення, павелічэння чаго-н.

Узмацняльная падстанцыя.

Узмацняльнае адценне суфікса.

уло́вісты, -ая, -ае (спец.).

Які дае добры ўлоў.

Уловістае месца.

У. нераст.

|| наз. уло́вістасць, -і, ж.

уру́б, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Шчыліна, якая прабіваецца ў горнай пародзе перад адбіваннем глыб.