дэфі́с, ‑а,
Кароткая рыска, якая служыць для злучэння двух слоў (
[Ад лац. divisio — раздзел.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэфі́с, ‑а,
Кароткая рыска, якая служыць для злучэння двух слоў (
[Ад лац. divisio — раздзел.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
генера́л-губерна́тарства, ‑а,
У дарэвалюцыйнай Расіі — буйная адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка з адной
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гідра́нт, ‑а,
Водаразборная палонка
[Ад грэч. hýdōr — вада.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гладзі́лка, ‑і,
Прылада ў выглядзе валіка
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
грузі́ла, ‑а,
Груз (кавалачак волава, камень і пад.), які прымацоўваецца да вуды
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ігласку́рыя, ‑ых.
Тып марскіх беспазваночных жывёл, якія маюць вапнавы ўнутраны шкілет і шыны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выраджэ́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
але́гра,
1.
2.
[Іт. allegro — весела.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
анестэзі́я, ‑і,
1. Страта
2. Абязбольванне пры дапамозе анестэзійных сродкаў.
[Ад грэч. anaisthēsia — неадчувальнасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
антрапо́нім, ‑а,
[Ад грэч. ánthrōpos — чалавек.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)