провозглаша́ть несов.
1. (что — объявлять) абвяшча́ць; (произносить) гавары́ць, каза́ць;
провозглаша́ть респу́блику абвяшча́ць рэспу́бліку;
провозглаша́ть ло́зунги абвяшча́ць ло́зунгі;
провозглаша́ть тост гавары́ць (падыма́ць) тост;
2. (кого, что кем, чем) абвяшча́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ма́цаць (каго, што, у чым) несов.
1. щу́пать (кого, что);
м. пульс — щу́пать пульс;
2. (искать ощупью) ша́рить;
м. кішэ́ні (у кішэ́нях) — ша́рить в карма́нах (по карма́нам)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
стра́чваць несов.
1. (каго, што) лиша́ться (кого, чего); теря́ть, утра́чивать; (достоинство, авторитет — ещё) роня́ть;
2. тра́тить, истра́чивать; расхо́довать;
3. обл. (умерщвлять плод) вытравля́ть;
1-3 см. стра́ціць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
упра́ва I нареч. впра́во
упра́ва II сущ., ж., в разн. знач. упра́ва;
зе́мская ўпра́ва — ист. зе́мская упра́ва;
знайсці́ ўпра́ву на каго́-не́будзь — найти́ упра́ву на кого́-л.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ры́скать несов.
1. (бегать в поисках кого-, чего-л. — о животных) шны́рыць; (лазить, ходить, ездить, бегать в поисках кого-, чего-л. — о людях) разг. го́йсаць, бе́гаць;
2. (искать, в том числе и глазами) разг. шна́рыць, шны́рыць, шны́парыць; (перебегать с одного предмета на другой, высматривая что-л. — о глазах) бе́гаць, шна́рыць, шны́парыць, шны́рыць;
ры́скать глаза́ми шна́рыць (шны́рыць, шны́парыць) вача́мі;
3. мор., ав. ры́скаць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нагова́ривать несов.
1. нагаво́рваць;
нагова́ривать пласти́нку нагаво́рваць пласці́нку;
2. (на кого, что возводить напраслину) разг. нагаво́рваць; (оговаривать) абгаво́рваць; (наушничать) нагаво́рваць, дано́сіць; (клеветать) разг. паклёпнічаць, узво́дзіць паклёп;
3. этн. нагаво́рваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
обла́мывать несов.
1. (отделять части, куски чего-л. кругом) абло́мліваць;
2. перен., прост. (воздействовать на кого-, что-л., уламывать) абло́мліваць, уло́мліваць; (уговаривать) угаво́рваць; (убеждать) перако́нваць;
◊
обла́мывать де́ло ула́джваць спра́ву;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
отбо́й в разн. знач. адбо́й, -бо́ю м.;
отбо́й возду́шной трево́ги адбо́й паве́транай трыво́гі;
бить отбо́й біць адбо́й;
◊
отбо́ю нет (от кого-, чего-л.) адбо́ю няма (ад каго-, чаго-небудзь).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
охо́таI ж.
1. (на кого, что, за кем) палява́нне, -ння ср.;
2. (занятие охотой) паляўні́цтва, -ва ср.;
3. (занятие ловлей) ло́вы, -ваў ед. нет;
перепели́ная охо́та перапялі́ныя ло́вы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пробира́ть несов.
1. (пронимать, прохватывать) прайма́ць, прабіра́ць;
2. (делать выговор, бранить кого-л.) разг. прабіра́ць, выгаво́рваць (каму), свары́цца (на каго), ла́яць;
3. (посев) с.-х. прапо́лваць, прарыва́ць; см. пробра́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)