вышукны́, ‑ая, ‑ое.

Які ажыццяўляе вышук (у 1 знач.), звязаны з ім. Вышукны сабака.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арна́ментны, ‑ая, ‑ае.

Які звязаны з арнаментам (у 1 знач.). Арнаментнае пана. Арнаментныя малюнкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ашалёвачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для ашалёўкі; звязаны з ашалёўкай. Ашалёвачныя работы. Ашалёвачны матэрыял.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рыдлёвачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рыдлёўкі, звязаны з выкарыстаннем рыдлёўкі. Рыдлёвачныя работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэ́зчыцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рэзчыка; звязаны з рамяством рэзчыка. Рэзчыцкі інструмент.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сенсо́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Звязаны з пачуццямі, з органамі пачуццяў. Сенсорнае выхаванне. Сенсорная рэакцыя.

[Лац. sensorium — орган пачуццяў ад sensus — пачуццё, адчуванне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бесперашко́дны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае перашкод, не звязаны з імі; свабодны. Бесперашкодны доступ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дробнатава́рны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з вырабам тавараў дробнымі вытворцамі, уласнікамі сродкаў вытворчасці. Дробнатаварная вытворчасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

псіхамато́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Звязаны з нервова-рухальным апаратам, з рухальным узбуджэннем. Псіхаматорнае расстройства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неўраты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да неўрозу, звязаны з захворваннем неўрозам. Неўратычны стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)