пасядла́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Разм. Асядлаць усіх, многіх (коней).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патаўха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Таўхаць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

караву́льшчык, ‑а, м.

Разм. Той, хто каравуліць, вартуе каго‑, што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мазану́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., каго-што.

Тое, што і мазнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мацюка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго-што.

Разм. Лаяць матам ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабмяра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і паабмерваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабніма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Абняць усіх, многіх. Паабнімаць сяброў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабску́бваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і паабскубаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабхіна́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і паахінаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пааддзе́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і пааддзяляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)