Льгота ’палёгка ў выкананні якіх-небудзь заданняў’ (ТСБМ; гродз., Сл. ПЗБ). Да ільгота (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Модус ’спосаб чаго-небудзь’, ’разнавіднасць сілагізму’ (ТСБМ). З рус. модус ’тс’ (Крукоўскі, Уплыў, 81).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мёнтка, мёнтачка ’прылада для размешвання, узбівання чаго-небудзь’ (паст., Сл. ПЗБ), Да ме́нта (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ператронціць ’перашкодзіць зрабіць што-небудзь’ (даўг., Сл. ПЗБ). З польск. przetrącić ’перабіць, пераламаць; перакусіць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Рэ́дзіва ’што-небудзь рэдкае’ (ТСБМ). Славацк. reďivo ’рэдкае палатно’. Ад рэдкі (гл.) + ‑ів‑а.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

мне́ние ср. ду́мка, -кі ж.; (взгляд на что-л.) по́гляд, -ду м.; (суждение) меркава́нне, -ння ср.;

обще́ственное мне́ние грама́дская ду́мка;

◊

осо́бое мне́ние асо́бая ду́мка;

по моему́ мне́нию на маю́ ду́мку, на мой по́гляд;

я того́ мне́ния, что… я тако́й ду́мкі, што…;

обменя́ться мне́ниями абмяня́цца ду́мкамі (меркава́ннямі);

разделя́ть чьё-л. мне́ние падзяля́ць чыю́-не́будзь ду́мку (по́гляд);

быть высо́кого мне́ния (о чём-л., о ком-л.) быць высо́кай ду́мкі (аб чым-небудзь, аб кім-небудзь).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абудзі́ць сов.

1. разг. пробуди́ть, разбуди́ть;

2. перен. пробуди́ть, возбуди́ть;

а. ціка́васць да чаго́-не́будзь — пробуди́ть (возбуди́ть) интере́с к чему-л.;

3. перен. (сделать активным) пробуди́ть, разбуди́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ду́расць ж.

1. (недостаток ума) глу́пость, ду́рость, при́дурь;

зрабі́ць па ~ці што-не́будзь — сде́лать по глу́пости что́-л.;

2. (глупость, сумасбродство) дурь, блажь;

3. (глупый поступок) глу́пость

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упра́ва I нареч. впра́во

упра́ва II сущ., ж., в разн. знач. упра́ва;

зе́мская ўпра́ва — ист. зе́мская упра́ва;

знайсці́ ўпра́ву на каго́-не́будзь — найти́ упра́ву на кого́-л.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ненавідзець ’мець антыпатыю да каго-небудзь ці чаго-небудзь’ (Яруш., Пятк., БРС, ТСБМ). Агульнаславянскае ўтварэнне ад naviděti, гл. навідзець, навіды, параўн. укр. нена́видіти, рус. ненави́деть, польск. nienawidzieć, чэш. nenávidět, славац. nenávidieť, славен. арх. nenavídeti, серб.-харв. нена́видети, макед. ненавиди, балг. ненави́ждам (Міклашыч, 390; Фасмер, 3, 63, Бязлай, 2, 220).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)