налупцава́ць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе; зак., каго.

Разм. Набіць рэменем, плёткай; выхвастаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напрыбяга́ць, ‑ае; безас. зак., каго.

Прыбегчы ў вялікай колькасці. Напрыбягала дзяцей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напрылята́ць, ‑ае; безас. зак., каго-чаго.

Прыляцець, прыбыць у вялікай колькасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наску́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-чаго.

Тое, што і наскупляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

начу́біць, ‑чублю, ‑чубіш, ‑чубіць; зак., каго.

Разм. Нацягаць, натузаць за валасы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неадабрэ́нне, ‑я, н.

Адмоўная ацэнка каго‑, чаго‑н. Выказаць сваё неадабрэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

несудзі́масць, ‑і, ж.

Адсутнасць судзімасці ў каго‑н. Даведка аб несудзімасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабмяра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і паабмерваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабніма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Абняць усіх, многіх. Паабнімаць сяброў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабску́бваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і паабскубаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)