кааптава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., каго.

Правесці (праводзіць) кааптацыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мазану́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., каго-што.

Тое, што і мазнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закудла́ціць, ‑лачу, ‑лаціш, ‑лаціць; каго-што.

Зрабіць кудлатым; скудлаціць. Закудлаціць валасы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запу́дрыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., каго-што.

Пакрыць пудрай. Запудрыць твар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зафаршырава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго-што.

Начыніць фаршам. Зафаршыраваць рыбу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

збаёдаваць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак., каго-што.

Тое, што і збаёдаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грэ́баванне, ‑я, н.

Адсутнасць павагі, пагардлівыя адносіны да каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дадзяўба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і дадзяўбці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мацюка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго-што.

Разм. Лаяць матам ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыкі́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-чаго.

Тое, што і навыкідаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)