Verbum

транслітара́цыя, -і, ж. (спец.).

Перадача літар адной пісьменнасці літарамі другой пісьменнасці, незалежна ад іх вымаўлення.

трасі́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж. (спец.).

Машына для ачысткі льнянога валакна.

трумо́, нескл., н.

1. Высокае стаячае люстра.

2. Прасценак паміж вокнамі, звычайна ўпрыгожаны арнаментам (спец.).

тымпа́н², -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Трохвугольнае поле франтона з жывапіснымі ці скульптурнымі ўпрыгожаннямі.

урубі́цца, урублю́ся, уру́бішся, уру́біцца; зак., у што (спец.).

Зрабіць уруб.

|| незак. уру́блівацца, -аюся, -аешся, -аецца.

ушчыльня́льнік, -а, мн. -і, -аў, м. (спец.).

Прыстасаванне для ўшчыльнення (у 1 знач.) чаго-н.

фрахто́ўшчык, -а, мн. -і, -аў, м. (спец.).

Асоба або ўстанова, якая дае судна пад фрахт.

цераззе́рніца, -ы, ж. (спец.).

Няпоўная завязь зерня ў каласах хлебных злакаў у выніку няпоўнага апылення.

чашалі́сцік, -а, мн. -і, -аў, м. (спец.).

Адзін з зялёных лісцікаў, якія ўтвараюць чашачку кветкі.

штыль², -я́, мн. -і́, -ёў, м.

1. Востры стрыжань.

2. Тое, што і штых (спец.).