Verbum

паадшу́кваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што.

Адшукаць усіх, многіх або ўсё, многае.

П. сваякоў.

П. згубленыя рэчы.

пава́жлівы, -ая, -ае.

Які адносіцца да каго-н. з павагай.

П. сын.

Паважліва (прысл.) аднесціся.

|| наз. пава́жлівасць, -і, ж.

павыву́чваць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што.

Вывучыць усё, многае або ўсіх, многіх.

П. вершы.

Павывучваў сыноў на аграномаў.

павыраза́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

Выразаць усё, многае.

П. старыя дрэвы.

П. патрэбныя артыкулы з газет.

паддо́брыцца, -руся, -рышся, -рыцца; зак., да каго.

Падлашчыцца, заваяваць да сябе прыхільнасць.

Умее п.

|| незак. паддо́брывацца, -аюся, -аешся, -аецца.

падслужы́цца, -ужу́ся, -у́жышся, -у́жыцца; зак., да каго (разм.).

Ліслівай паслужлівасцю дабіцца чыёй-н. прыхільнасці.

|| незак. падслу́жвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

паклёпнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто паклёпнічае на каго-, што-н.

|| ж. паклёпніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

муміфікава́ць, -ку́ю, -ку́еш, -ку́е; -ку́й; -кава́ны; зак. і незак., каго-што (спец.).

Ператварыць (ператвараць) у мумію¹; бальзамаваць.

М. цела.

наву́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны; зак., што і каго-чаго.

Налавіць вудай.

Н. акунёў.

|| незак. наву́джваць, -аю, -аеш, -ае.

навылёт і навы́лет, прысл.

Наскрозь, праз усю таўшчыню чаго-н.

◊

Бачыць навылёт (навылет) — вельмі добра ведаць, разумець каго-н.