вы́луплены I разг. вы́дранный, вы́рванный; см. вы́лупіць I

вы́луплены II прост. вы́лупленный, вы́пученный, вы́пяленный, вы́таращенный, вы́каченный; см. вы́лупіць II

вы́луплены III разг. отколо́ченный, отлу́пленный, вы́дранный; см. вы́лупіць III

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

малаці́ць несов.

1. молоти́ть, обмола́чивать;

2. (стучать, бить) колоти́ть;

3. разг. (наносить побои) бить, колоти́ть;

4. разг. (разбивать, раздроблять) бить, колоти́ть; круши́ть;

5. перен., прост. (быстро говорить) тарато́рить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разя́віць сов., разг. раскры́ть, рази́нуть;

р. рот — раскры́ть (рази́нуть) рот;

р. зя́пу — рази́нуть пасть;

бая́цца рот р. — не сметь рта рази́нуть (раскры́ть);

р. ротпрост., неодобр. раззя́вить рот

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыпіра́ць несов.

1. в разн. знач. припира́ть; (приставлять к чему-л. — ещё) прислоня́ть;

2. безл., перен., прост. (о крайней нужде) приходи́ться кру́то;

1, 2 см. прыпе́рці 1, 3

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перахрысці́ць сов.

1. перекрести́ть;

2. (в другую веру) перекрести́ть; окрести́ть;

3. разг. (дать другое название, имя, прозвище кому-, чему-л.) окрести́ть;

4. прост. огре́ть;

п. бізуно́м — огре́ть пле́тью

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ту́паць несов.

1. разг. (стучать ногами) то́пать; топота́ть;

2. прост. ходи́ть;

яна́ ледзь ту́пала — она́ е́ле ходи́ла;

3. (о лошади и т.п.) бить копы́том зе́млю;

4. разг. пляса́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вида́тьII вводн. сл. (вероятно), прост. віда́ць, ма́быць, му́сіць;

он, вида́ть, весёлый челове́к ён, віда́ць (ма́быць, му́сіць), вясёлы чалаве́к.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

впере́ться прост.

1. (вдавиться, втолкнуться во что-л.) упе́рціся, уці́снуцца;

2. (грузно войти куда-л.) упе́рціся, уле́зці, увалі́цца, усу́нуцца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

впира́ться прост.

1. (вдавливаться, вталкиваться во что-л.) упіра́цца; уціска́цца;

2. (грузно входить куда-л.) упіра́цца, ула́зіць, ува́львацца, усо́ўвацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вполгла́за нареч., прост., прям., перен. кра́ем во́ка, адны́м во́кам;

смотре́ть вполгла́за глядзе́ць кра́ем во́ка;

спать вполгла́за спаць адны́м во́кам.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)