падстра́шыць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць; зак., каго.

Разм. Напалохаць крыху, прыстрашыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падхвалі́ць, ‑хвалю, ‑хваліш, ‑хваліць; зак., каго-што.

Разм. Трохі пахваліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пажыра́льнік, ‑а, м.

Той, хто пажырае, паглынае каго‑, што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палупцава́ць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе; зак., каго.

Разм. Лупцаваць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палячы́ць, ‑лячу, ‑лечыш, ‑лечыць; зак., каго-што.

Лячыць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панаўю́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Разм. Наўючыць усіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папамуштрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго.

Разм. Муштраваць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаня́ньчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго.

Разм. Няньчыць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папасмяшы́ць, ‑смяшу, ‑смешыш, ‑смешыць; зак., каго.

Разм. Смяшыць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параспрага́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Распрэгчы ўсіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)