пустата́, -ы́, ДМ -стаце́, мн. пусто́ты, пусто́т, ж.

1. гл. пусты.

2. адз. Адсутнасць імкненняў, інтарэсаў (кніжн.).

Душэўная п.

3. Пустая (у 1 знач.) прастора (спец.).

Пустоты ў ліцці.

|| прым. пусто́тны, -ая, -ае (да 3 знач.; спец.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

запампо́ўванне ср., спец. зака́чка ж., зака́чивание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зато́рны спец. (к зато́р II) зато́рный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

звізаваць и звізі́раваць сов., спец. свизи́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дзернава́нне ср., спец. дернова́ние, дерно́вка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэкалькава́ць сов. и несов., спец. декальки́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэкаці́раваць сов. и несов., спец. декати́рова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

інакулі́раваць сов. и несов., спец. инокули́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

інвертава́ць сов. и несов., спец. инверти́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

інкарпарава́ць сов. и несов., спец. инкорпори́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)