пустата́, -ы́, ДМ -стаце́, мн. пусто́ты, пусто́т, ж.

1. гл. пусты.

2. адз. Адсутнасць імкненняў, інтарэсаў (кніжн.).

Душэўная п.

3. Пустая (у 1 знач.) прастора (спец.).

Пустоты ў ліцці.

|| прым. пусто́тны, -ая, -ае (да 3 знач.; спец.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гальванізава́цца несов., страд., спец. гальванизи́ровать, гальванизова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

га́ма-апара́т м., спец. га́мма-аппара́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гіпсава́нне ср., спец. гипсова́ние; см. гіпсава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

градзі́раваць сов. и несов., спец. гради́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

градуява́ць сов. и несов., спец. градуи́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гранулява́нне ср., спец. гранули́рование; см. гранулява́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гранулява́ць сов. и несов., спец. гранули́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

грэйдзі́раваць сов. и несов., спец. грейди́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гу́капіс, -су м., спец. зву́копись ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)