калёвачны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для калёўкі (у 1 знач.). Калёвачны станок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капралакта́м, ‑у, м.

Арганічнае злучэнне, якое служыць сыравінай для вытворчасці капронавага валакна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапра́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаецца, служыць для пераправы, перапраўкі ​2. Пераправачныя сродкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падсці́лачны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаецца, служыць для падсцілання, для подсцілу. Падсцілачная салома.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палірава́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для паліравання, выкарыстоўваецца пры паліраванні. Паліравальная паста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мяня́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для размену або абмену грошай. Мяняльная крама.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

награва́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для награвання. Награвальная печ. Награвальныя прыборы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намо́тачны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для намоткі. Намотачны аўтамат. Намотачны барабан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

процізапале́нчы, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для папярэджання і лячэння запаленняў. Процізапаленчыя сродкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разме́нны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаецца, служыць для размену. Разменная манета. Разменная каса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)