папато́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Тое, што і папатачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папачы́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Тое, што і папачытаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папачышча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Тое, што і папачысціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папашаро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Тое, што і папашараваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папашыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Тое, што і папашыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папая́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што і чаго.

Запаяць усё, многае. Папаяць патлы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паперакро́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Перакроіць усё, многае. Паперакройваць касцюмы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папераніцо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Пераніцаваць усё, многае. Папераніцоўваць адзенне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спі́ткі, ‑аў; адз. няма.

Разм. Недапітыя рэшткі чаго‑н.

•••

Спіткі-з’едкі — рэшткі яды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суаранда́тар, ‑а, м.

Той, хто з’яўляецца арандатарам чаго‑н. сумесна з кім‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)