раўнава́га ж., прям., перен. равнове́сие ср.;

р. сіл — равнове́сие сил;

няўсто́йлівая р. — неусто́йчивое равнове́сие;

вы́весці з ~гі — вы́вести из равнове́сия

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скача́ць сов.

1. ската́ть;

с. з хле́ба галу́шку — ската́ть из хле́ба ша́рик;

2. разг. (траву и т.п.) измя́ть, смять, помя́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спалучы́ць сов.

1. сочета́ть, соедини́ть;

с. тэо́рыю з пра́ктыкай — сочета́ть (соедини́ть) тео́рию с пра́ктикой;

с. фа́рбы — сочета́ть кра́ски;

2. сопря́чь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стрэ́сціся сов.

1. (от тряски, стряхивания) упа́сть, стряхну́ться;

2. смеша́ться;

сало́ма до́бра ~слася з се́нам — соло́ма хорошо́ смеша́лась с се́ном

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хо́піць безл., в знач. сказ. хва́тит, доста́точно, дово́льно; (в знач. приказания, предложения — ещё) по́лно;

◊ з мяне́ х. — с меня́ хва́тит

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

це́ста ср., в разн. знач. те́сто;

кі́слае ц. — ки́слое те́сто;

бето́ннае ц. — бето́нное те́сто;

◊ з аднаго́ ц. — из одного́ те́ста

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нага́, -і́, ДМ назе́, мн. но́гі і (з ліч. 2, 3, 4) нагі́, ног, Д нага́м, ж.

1. Адна з дзвюх ніжніх канечнасцей чалавека, а таксама адна з канечнасцей птушак і жывёл.

Доўгія ногі.

Пераступіць з нагі на нагу.

Левая нага.

2. Апора, ніжняя частка мэблі, пабудовы, механізма.

Стол на чатырох нагах.

◊

Адной нагой у магіле — быць блізкім да смерці.

Бегчы з усіх ног — вельмі хутка, што ёсць моцы.

Блытацца пад нагамі — замінаць, перашкаджаць каму-н.

Быць на роўнай назе з кім — быць у добрых сяброўскіх адносінах.

Збіцца з ног — стаміцца, змучыцца ад клопатаў, беганіны.

Ледзь вынесці ногі — пазбегнуць небяспекі, выратавацца.

Ледзь ногі носяць — аб вялікай стомленасці, старасці.

Ляжаць без задніх ног — не мець сілы паварушыцца (ад стомы і пад.).

Нага ў нагу — нароўні з кім-н., у адпаведнасці з кім-, чым-н.

На шырокую нагу (разм.) — вельмі багата, раскошна.

Ні нагой куды, да каго — не бываць дзе-н.

Ног не чуць пад сабой —

а) вельмі хутка;

б) вельмі стаміцца.

Падняцца на ногі — стаць дарослым, самастойным.

Падняць на ногі — усхваляваць, прымусіць трыво́жыцца.

Паставіць з ног на галаву — няправільна растлумачыць што-н.

Паставіць на ногі — вылечыць, выгадаваць да самастойнага жыцця.

Траціць грунт (глебу, зямлю) пад нагамі — пазбаўляцца таго, на чым грунтуецца грамадскае становішча, светапогляд і пад.

Устаць з левай (не з той) нагі — быць у дрэнным настроі.

|| памянш.-ласк. но́жка, -і, ДМ -жцы, мн. -і, -жак, ж.

|| прым. нажны́, -а́я, -о́е (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аппети́т апеты́т, -ту м.;

прия́тного аппети́та! сма́чна е́сці!;

с аппети́том (съесть и т. п.) з апеты́там, са сма́кам, (всласть) усма́к;

◊

во́лчий аппети́т во́ўчы апеты́т;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насме́шка насме́шка, -кі ж.; (злая) кпі́ны, род. кпі́наў ед. нет;

сказа́ть в насме́шку сказа́ць у насме́шку;

в насме́шку над кем (насмеха́ясь) насміха́ючыся з каго́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

изна́нка ж.

1. адваро́т, -ту м., вы́варат, -ту м., спод, род. спо́ду м.; ле́вы бок;

с изна́нки з ле́вага бо́ку;

2. перен. адваро́тны бок;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)