перадз’е́здаўскі, ‑ая, ‑ае.
Які бывае перад з’ездам, папярэднічае з’езду. Перадз’ездаўская дыскусія. Перадз’ездаўскія дні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераднавальні́чны, ‑ая, ‑ае.
Які бывае перад навальніцай, папярэднічае навальніцы. Пераднавальнічная духата. Пераднавальнічная маланка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераднаціскны́, ‑ая, ‑ое.
Які знаходзіцца перад націскным гукам, складам. Пераднаціскны вакалізм. Пераднаціскны склад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перадста́ртавы, ‑ая, ‑ае.
Які бывае перад стартам, папярэднічае старту. Перадстартавае хваляванне. Перадстартавая размінка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́сціцца, пасецца; незак.
Тое, што і пасвіцца. Пасціўся перад алешнікам спутаны конь. Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прыісто́башнік ’прыбудова да істопкі’ (Ян.), прысто́башнік, прысто́пчынік ’частка стопкі перад уваходам’ (рагач., пух., Сл. ПЗБ), прысто́пнік ’перад клеці; кладоўка’ (Ян.; люб., ЛА, 4). Ад істо́пка/сто́пка ’памяшканне для захавання агародніны і іншых прадуктаў’ (гл.) з узнаўленнем этымалагічнага ‑b‑.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вадзяну́ха ’дзень перад хрышчэннем’, вадзяная каляда ’тс’ (Клім.). Да вадзяны́.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Кне́жыць ’плакаць перад шлюбам (пра нявесту)’ (Кліх). Гл. княгіня 2.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перале́часты (пырылі́частый) ’мінулагодні’ (Клім.). Да перад‑ і ле́та ’год’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
скана́нне, ‑я, н.
1. Смерць. Сказалі хлопцы так перад скананнем: «Не расстаёмся, не!» Пысін. Скананне скорае пужае.. [бабулю]. Бядуля.
2. перан. Канец. Восень нарадзіла ясноту хоць перад скананнем дня. Чорны.
•••
Да сканання — тое, што і да (самага) скону.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)