радавы́², -а́я, -о́е.
1. Які нічым не вызначаецца сярод іншых; просты, звычайны.
Р. работнік.
Р. член арганізацыі.
2. Які не належыць да каманднага, начальніцкага складу.
Р. баец.
3. у знач. наз. радавы́, -о́га, мн. -ы́я, -ы́х, м. Тое, што і салдат (у 1 знач.).
Гвардыі р.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Ля́ды ’дрэнны’ (маст., Сцяшк. Сл.), зах.-укр. ле́дий ’тс’, польск. жэшаўск. lady ’абы-які’. Відавочна, з польск. мовы, дзе лексема з’яўляецца другасным прыметнікам ад lada ’абы які’, якое ўспрымалася як прыметнік ж. р. (Слаўскі, 4, 22).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Калупа́с, кылупас ’чалавек, які не спяшаецца, робіць марудна’ (Яўс.). Мясцовае ўтварэнне ад калупаць ’рабіць марудна’. Утворана экспрэсіўпым суфіксам ‑ас, параўн. яшчэ вырвас ’хапуга’, які, апрача магілёўскіх, вядомы яшчэ шэрагу беларускіх гаворак, гл. Сцяцко, Афікс. наз., 62.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
брашуро́ўшчык, -а, мн. -і, -аў, м.
Друкарскі рабочы, які сшывае лісты ў брашуру.
|| ж. брашуро́ўшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бут, -у, М бу́це, м.
Будаўнічы камень, які звычайна выкарыстоўваецца для закладкі фундаменту.
|| прым. бу́тавы, -ая, -ае.
Бутавая кладка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бяззу́бы, -ая, -ае.
1. Які не мае зубоў.
2. перан. Непрынцыповы, пазбаўлены вастрыні.
Бяззубая крытыка.
|| наз. бяззу́басць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бязле́сны, -ая, -ае.
Які не мае лясоў, лясной расліннасці.
Б. край.
|| наз. бязле́ссе, -я, н. і бязле́сіца, -ы, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бяссле́дны, -ая, -ае.
Які не пакінуў пасля сябе ніякіх слядоў.
Бясследнае знікненне.
Прапасці бясследна (прысл.).
|| наз. бяссле́днасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вадналы́жнік, -а, мн. -і, -аў, м.
Спартсмен, які займаецца вадналыжным спортам.
Спаборніцтвы вадналыжнікаў.
|| ж. вадналы́жніца, -ы, мн. -ы, -ніц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вако́льны, -ая, -ае.
1. Размешчаны вакол.
Вакольныя нівы.
2. Які ляжыць у баку ад самага кароткага шляху.
Вакольная дарога.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)