лядзя́к (род. ледзяка́) м.

1. леды́шка ж., льди́нка ж.; сосу́лька ж.;

2. перен. (о человеке холодного темперамента) леды́шка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пяхце́р (род. пехцяра́) м., обл., уст.

1. (верёвочная сетка для сена) пехте́рь;

2. перен. (неуклюжий человек) пехте́рь, тюфя́к, пе́нтюх

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пляск (род. пля́ску) м., разг.

1. хло́панье ср., шлёпанье ср.;

2. плеск;

3. хло́панье ср.;

1-3 см. пля́скаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сако́лка I ж.

1. разг. и нар.-поэт. соколи́ца;

2. ласк. голу́бка

сако́лка II ж., уст. (род майки) соко́лка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

са́мая, род., дат., предл. са́май, вин. са́мую, твор. са́май (са́маю) мест. опред., ж., в разн. знач. са́мая; см. са́мы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Спас II м., церк. Спас

спас I (род. спа́су) м., разг. спас, спасе́ние ср.;

спа́су няма́ — спа́су (спасе́ния) нет

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спуд I (род. спу́ду) м. испу́г

спуд II: пад спу́дам разг. под спу́дом;

з-пад спу́ду — из-под спу́да

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сціск (род. сці́ску) м.

1. в разн. знач. сжа́тие ср.;

2. тех. сжим;

3. разг. теснота́ ж.; да́вка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

унутры́

1. нареч. внутри́; в середи́не;

2. предлог с род. внутри́;

лю́дзі стая́лі ўнутры́ агаро́джы — лю́ди стоя́ли внутри́ огра́ды

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Воз (БРС, Бяльк., Касп., Грыг., Дзмітр., Маш., Інстр. I), ву͡оз, ’воз; сузор’е’ (Бес.). Рус. воз, укр. віз, род. скл. во́зу, ст.-слав. возъ, балг. воз, серб.-харв. во̑з, славен. vȏz, чэш. vůz, славац. voz, польск. wóz, в.-луж. woz. Прасл. vozъ (Махэк₂, 704). Іншая ступень чаргавання ў ве́зці, вязу (гл.). Роднасныя: літ. ùžvažas, ст.-ісл. wagn ’павозка’, грэч. Ϝὄχος ’тс’, ст.-інд. vahanam ’язда; судна’, vahas ’той, хто едзе’; звязана чаргаваннем з гоц. wigs ’дарога’ (Гл. Траўтман, 357; Праабражэнскі, 1, 70; Фасмер, 1, 333).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)