паззыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Сазваць усіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нацалава́ць, ‑лую, ‑луеш, ‑луе; зак., каго.

Пацалаваць многа раз.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ненаві́снік, ‑а, м.

Чалавек, які ненавідзіць каго‑, што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыганя́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго.

Выгнаць, выдаліць многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ператармасі́ць, ‑машу, ‑мосіш, ‑мосіць; зак., каго.

Растармасіць усіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прабасці́, ‑бадзе; зак., каго-што.

Тое, што і прабадаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прарэвізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак., каго-што.

Падвергнуць рэвізіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праспіртава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго-што.

Насыціць спіртам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разары́цель, ‑я, м.

Той, хто разарае каго‑, што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расшпурля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго-што.

Шпурляючы, раскідаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)