Verbum

заблы́таны, -ая, -ае.

Цяжкі для разумення, вырашэння.

Заблытаныя справы.

Заблытанае пытанне.

|| наз. заблы́танасць, -і, ж.

правата́, -ы́, ДМ -ваце́, ж.

Правільнасць дзеянняў і думак.

Вера ў правату сваёй справы.

пустазво́ніць, -ню, -ніш, -ніць; незак. (разм.).

Займацца пустымі размовамі без справы.

|| наз. пустазво́нства, -а, н.

паўме́ра, -ы, мн. -ы, -ме́р, ж.

Палавінчатае дзеянне, рашэнне, якое не вырашае справы.

Не абмяжоўвацца паўмерамі.

а́ўгіевы,

У выразе: аўгіевы стайні — пра вельмі запушчанае памяшканне або пра справы, якія знаходзяцца ў крайнім беспарадку.

дачыне́нне, -я, н.

Сувязь 3 кім-, чым-н.; адносіны да каго-, чаго-н.

Мець д. да справы.

скла́дчына, -ы, ж.

Унясенне грошай, прадуктаў і пад. ўдзельнікамі якой-н. агульнай справы.

Купіць дом у складчыну.

недаро́бка, -і, ДМ -бцы, мн. -і, -бак, ж.

Незакончанасць, незавершанасць якой-н. працы, справы.

Ліквідаваць недаробкі будаўнікоў.

кабіне́тчык, -а, мн. -і, -аў, м. (разм., іран.).

Кіраўнік, які адарваўся ад жывой справы, ад вырашэння практычных спраў.