Карча́к 1. Гл. корч.
Карча́к 2 ’дужы, каржакаваты чалавек’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Карча́к 1. Гл. корч.
Карча́к 2 ’дужы, каржакаваты чалавек’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вампі́р-трава ’пэўны від травы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ры́бка ’вытачка ў адзенні’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мальбоны ’лаянка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ла́стка ’закладка на хустцы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ла́ткі (мн.) ’фіранкі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Жаўткі́ ’ўнутраныя органы (ныркі, печань, кішэчнік, страўнік)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Кле́нды ’ногі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Раі́цца ’здавацца, мігцець’: раіцца ўваччу (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Жалу́д ’плод бульбы’ (расон.,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)