крэ́кінг, ‑у, м.

1. Перапрацоўка нафты і цяжкіх нафтапрадуктаў у спецыяльных устаноўках для атрымання больш каштоўных прадуктаў (галоўным чынам бензіну). Крэкінг нафты.

2. Устаноўка для такой перапрацоўкі.

[Англ. cracking.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нафтагазаздабы́ча, ‑ы, ж.

Спец. Здабыча нафты і прыродных газаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нафтаперапрацо́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для перапрацоўкі нафты. Нафтаперапрацоўчы завод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нафтасвідраві́на, ‑ы, ж.

Спец. Буравая свідравіна для здабычы нафты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нафтэ́н, ‑у, м.

Вуглевадарод, які ўваходзіць у састаў нафты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ліграі́н, ‑у, м.

Спец. Адзін з гаручых прадуктаў перагонкі нафты.

[Фр. ligroine.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нафтапераго́нны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для перагонкі, перапрацоўкі нафты. Нафтаперагонная апаратура.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нафтапро́мысел, ‑ела, м.

Прадпрыемства, якое займаецца здабычай нафты і газу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бензі́н, ‑у, м.

Бясколерная гаручая вадкасць, якая атрымліваецца пры перагонцы нафты.

[Фр. benzine.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыстыля́т, ‑у, М ‑ляце, м.

Вадкі прадукт перагонкі. Бензін — дыстылят нафты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)