амфітэа́тр, ‑а,
1. У Старажытнай Грэцыі і Рыме — адкрытае збудаванне для
2. У сучасным тэатры — рады крэслаў, а таксама частка залы за партэрам.
3.
[Грэч. amphithéatron.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
амфітэа́тр, ‑а,
1. У Старажытнай Грэцыі і Рыме — адкрытае збудаванне для
2. У сучасным тэатры — рады крэслаў, а таксама частка залы за партэрам.
3.
[Грэч. amphithéatron.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
статы́ст, ‑а,
1. Акцёр, які выконвае на сцэне другарадным ролі без слоў, удзельнік
2.
[Ад грэч. statos — які стаіць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ма́са ’колькасць матэрыі, якая складае цела’, ’вялікая колькасць, мноства, шмат чаго-небудзь’, ’мноства рэчыва без пэўнай формы’, ’народ, шырокія колы насельніцтва’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
эшало́н, ‑а,
1.
2. Пры паходным перамяшчэнні войска — асобная частка агульнай калоны, якая рухаецца на пэўнай адлегласці ад другой.
3. Чыгуначны састаў, аўтакалона, група самалётаў для
[Фр. échelon.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
со́тня, ‑і,
1. Адзінка ліку, роўная ста (пра аднолькавыя прадметы).
2.
3.
4.
5. Вайсковае падраздзяленне ў казацкіх часцях дарэвалюцыйнай Расіі.
6. Ваенная і адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на Украіне ў 16–18 стст.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэо́рыя, ‑і,
1. Сістэма асноўных ідэй, якая дае цэласнае ўяўленне аб заканамернасцях развіцця прыроды, грамадства і мыслення.
2. Сукупнасць абагульненых палажэнняў, што ўтвараюць якую‑н. навуку або раздзел яе.
3. Сукупнасць навуковых палажэнняў, якія абгрунтоўваюць агульны прынцып тлумачэння якіх‑н. фактаў, з’яў.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)