алювія́льна-лугавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
алювія́льна-лугавы́ |
алювія́льна-лугава́я |
алювія́льна-лугаво́е |
алювія́льна-лугавы́я |
| Р. |
алювія́льна-лугаво́га |
алювія́льна-лугаво́й
алювія́льна-лугаво́е |
алювія́льна-лугаво́га |
алювія́льна-лугавы́х |
| Д. |
алювія́льна-лугаво́му |
алювія́льна-лугаво́й |
алювія́льна-лугаво́му |
алювія́льна-лугавы́м |
| В. |
алювія́льна-лугавы́ (неадуш.)
алювія́льна-лугаво́га (адуш.) |
алювія́льна-лугаву́ю |
алювія́льна-лугаво́е |
алювія́льна-лугавы́я (неадуш.)
алювія́льна-лугавы́х (адуш.) |
| Т. |
алювія́льна-лугавы́м |
алювія́льна-лугаво́й
алювія́льна-лугаво́ю |
алювія́льна-лугавы́м |
алювія́льна-лугавы́мі |
| М. |
алювія́льна-лугавы́м |
алювія́льна-лугаво́й |
алювія́льна-лугавы́м |
алювія́льна-лугавы́х |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разнатра́ўна-лугавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разнатра́ўна-лугавы́ |
разнатра́ўна-лугава́я |
разнатра́ўна-лугаво́е |
разнатра́ўна-лугавы́я |
| Р. |
разнатра́ўна-лугаво́га |
разнатра́ўна-лугаво́й
разнатра́ўна-лугаво́е |
разнатра́ўна-лугаво́га |
разнатра́ўна-лугавы́х |
| Д. |
разнатра́ўна-лугаво́му |
разнатра́ўна-лугаво́й |
разнатра́ўна-лугаво́му |
разнатра́ўна-лугавы́м |
| В. |
разнатра́ўна-лугавы́ (неадуш.)
разнатра́ўна-лугаво́га (адуш.) |
разнатра́ўна-лугаву́ю |
разнатра́ўна-лугаво́е |
разнатра́ўна-лугавы́я (неадуш.)
разнатра́ўна-лугавы́х (адуш.) |
| Т. |
разнатра́ўна-лугавы́м |
разнатра́ўна-лугаво́й
разнатра́ўна-лугаво́ю |
разнатра́ўна-лугавы́м |
разнатра́ўна-лугавы́мі |
| М. |
разнатра́ўна-лугавы́м |
разнатра́ўна-лугаво́й |
разнатра́ўна-лугавы́м |
разнатра́ўна-лугавы́х |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
чарназёмна-лугавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чарназёмна-лугавы́ |
чарназёмна-лугава́я |
чарназёмна-лугаво́е |
чарназёмна-лугавы́я |
| Р. |
чарназёмна-лугаво́га |
чарназёмна-лугаво́й
чарназёмна-лугаво́е |
чарназёмна-лугаво́га |
чарназёмна-лугавы́х |
| Д. |
чарназёмна-лугаво́му |
чарназёмна-лугаво́й |
чарназёмна-лугаво́му |
чарназёмна-лугавы́м |
| В. |
чарназёмна-лугавы́ (неадуш.)
чарназёмна-лугаво́га (адуш.) |
чарназёмна-лугаву́ю |
чарназёмна-лугаво́е |
чарназёмна-лугавы́я (неадуш.)
чарназёмна-лугавы́х (адуш.) |
| Т. |
чарназёмна-лугавы́м |
чарназёмна-лугаво́й
чарназёмна-лугаво́ю |
чарназёмна-лугавы́м |
чарназёмна-лугавы́мі |
| М. |
чарназёмна-лугавы́м |
чарназёмна-лугаво́й |
чарназёмна-лугавы́м |
чарназёмна-лугавы́х |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Муражоўка ’лугавая апенька’ (ветк., Мат. Гом.). Да мурог > муражок (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
щелочно́й (относящийся к щёлочи) шчо́лачны; (относящийся к щёлоку) лу́гавы;
щелочна́я реа́кция шчо́лачная рэа́кцыя;
щелочна́я вода́ лу́гавая вада́, шчо́лак, луг.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вымо́іна, ‑ы, ж.
Месца на зямлі, вымытае бягучай вадой. Дарога рудая, гліністая, ідзе на ўздым, раўчукі нарабілі на ёй глыбокія вымоіны. Навуменка. Лугавая шырокая сцежка пятляла між кустоў вербалозу і вясенніх паводкавых вымоін. Хомчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Танцу́шка ’апенька лугавая’ (ваўк., Расл. св.), танцу́шкі ’непажыўныя грыбы’ (Сцяшк.). Аналагічна да папярэдняга, параўн. танцу́ха ’танцорка’ (ТС).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
цюцюпа́н, ‑у, м.
Лугавая ці палявая расліна сямейства складанакветных з кветкамі, падобнымі на рамонак. Цэлыя лапіны на лузе адваявалі сабе братаўка, ці званец, падобны на рамонкі цюцюпан, чорнагалоў. Асіпенка. На сценцы бялелі цюцюпаны, .. жоўты малачайнік. Гартны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мя́та, ‑ы, ДМ мяце, ж.
Травяністая расліна сямейства губакветных з моцным пахам, якая выкарыстоўваецца ў медыцыне, парфумерыі і кандытарскай справе. У агародчыку перад кожным домам раслі вяргіні, ружы, бэз, мята. Мурашка. Моцна пахла лугавая мята. Самуйлёнак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чамяры́ца, ‑ы, ж.
Травяністая ядавітая лугавая расліна сямейства лілейных, якая выкарыстоўваецца ў медыцыне. Маці была апранута ў чорны бурнос, доўгі-доўгі, аж да самых пят. Яна дома ніколі гэтага бурноса не апранала, ён ляжаў у куфры, перасыпаны чамярыцаю ад молі. Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)