Verbum

анлайнавы слоўнік

архітэкту́рна-будаўні́чы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	архітэкту́рна-будаўні́чы	архітэкту́рна-будаўні́чая	архітэкту́рна-будаўні́чае	архітэкту́рна-будаўні́чыя
Р.	архітэкту́рна-будаўні́чага	архітэкту́рна-будаўні́чай архітэкту́рна-будаўні́чае	архітэкту́рна-будаўні́чага	архітэкту́рна-будаўні́чых
Д.	архітэкту́рна-будаўні́чаму	архітэкту́рна-будаўні́чай	архітэкту́рна-будаўні́чаму	архітэкту́рна-будаўні́чым
В.	архітэкту́рна-будаўні́чы (неадуш.) архітэкту́рна-будаўні́чага (адуш.)	архітэкту́рна-будаўні́чую	архітэкту́рна-будаўні́чае	архітэкту́рна-будаўні́чыя (неадуш.) архітэкту́рна-будаўні́чых (адуш.)
Т.	архітэкту́рна-будаўні́чым	архітэкту́рна-будаўні́чай архітэкту́рна-будаўні́чаю	архітэкту́рна-будаўні́чым	архітэкту́рна-будаўні́чымі
М.	архітэкту́рна-будаўні́чым	архітэкту́рна-будаўні́чай	архітэкту́рна-будаўні́чым	архітэкту́рна-будаўні́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вае́нна-будаўні́чы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вае́нна-будаўні́чы	вае́нна-будаўні́чая	вае́нна-будаўні́чае	вае́нна-будаўні́чыя
Р.	вае́нна-будаўні́чага	вае́нна-будаўні́чай вае́нна-будаўні́чае	вае́нна-будаўні́чага	вае́нна-будаўні́чых
Д.	вае́нна-будаўні́чаму	вае́нна-будаўні́чай	вае́нна-будаўні́чаму	вае́нна-будаўні́чым
В.	вае́нна-будаўні́чы (неадуш.) вае́нна-будаўні́чага (адуш.)	вае́нна-будаўні́чую	вае́нна-будаўні́чае	вае́нна-будаўні́чыя (неадуш.) вае́нна-будаўні́чых (адуш.)
Т.	вае́нна-будаўні́чым	вае́нна-будаўні́чай вае́нна-будаўні́чаю	вае́нна-будаўні́чым	вае́нна-будаўні́чымі
М.	вае́нна-будаўні́чым	вае́нна-будаўні́чай	вае́нна-будаўні́чым	вае́нна-будаўні́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

інжыне́рна-будаўні́чы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	інжыне́рна-будаўні́чы	інжыне́рна-будаўні́чая	інжыне́рна-будаўні́чае	інжыне́рна-будаўні́чыя
Р.	інжыне́рна-будаўні́чага	інжыне́рна-будаўні́чай інжыне́рна-будаўні́чае	інжыне́рна-будаўні́чага	інжыне́рна-будаўні́чых
Д.	інжыне́рна-будаўні́чаму	інжыне́рна-будаўні́чай	інжыне́рна-будаўні́чаму	інжыне́рна-будаўні́чым
В.	інжыне́рна-будаўні́чы (неадуш.) інжыне́рна-будаўні́чага (адуш.)	інжыне́рна-будаўні́чую	інжыне́рна-будаўні́чае	інжыне́рна-будаўні́чыя (неадуш.) інжыне́рна-будаўні́чых (адуш.)
Т.	інжыне́рна-будаўні́чым	інжыне́рна-будаўні́чай інжыне́рна-будаўні́чаю	інжыне́рна-будаўні́чым	інжыне́рна-будаўні́чымі
М.	інжыне́рна-будаўні́чым	інжыне́рна-будаўні́чай	інжыне́рна-будаўні́чым	інжыне́рна-будаўні́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

манта́жна-будаўні́чы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	манта́жна-будаўні́чы	манта́жна-будаўні́чая	манта́жна-будаўні́чае	манта́жна-будаўні́чыя
Р.	манта́жна-будаўні́чага	манта́жна-будаўні́чай манта́жна-будаўні́чае	манта́жна-будаўні́чага	манта́жна-будаўні́чых
Д.	манта́жна-будаўні́чаму	манта́жна-будаўні́чай	манта́жна-будаўні́чаму	манта́жна-будаўні́чым
В.	манта́жна-будаўні́чы (неадуш.) манта́жна-будаўні́чага (адуш.)	манта́жна-будаўні́чую	манта́жна-будаўні́чае	манта́жна-будаўні́чыя (неадуш.) манта́жна-будаўні́чых (адуш.)
Т.	манта́жна-будаўні́чым	манта́жна-будаўні́чай манта́жна-будаўні́чаю	манта́жна-будаўні́чым	манта́жна-будаўні́чымі
М.	манта́жна-будаўні́чым	манта́жна-будаўні́чай	манта́жна-будаўні́чым	манта́жна-будаўні́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Крэм ₁ ’кандытарскі выраб’ (ТСБМ). Праз рус. крем запазычана з франц. creme ’смятанка, крэм’ (Шанскі, 2, 8, 380).

Крэм ₂ ’дрэва, прыгоднае для вырабу пчаліных борцяў або ўжо прыстасаванае для пчол’ (Яшк.), ’соты ў вулеі, дзве вымерлі пчолы’ (Гарб.). Параўн. рус. крем‑деревцо ’асобнае моцнае разгалінаванае дрэва’, кремь ’моцная будаўнічая сасна, будаўнічы лес’. Да прасл. kromъ (гл. кром ₁).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пляцо́ўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, -цо́вак, ж.

1. Спецыяльна абсталяваны ўчастак зямлі (ці асобае месца ў памяшканні), адведзены для якіх-н. мэт.

Спартыўная п.

Дзіцячая п. (для дзіцячых гульняў). Будаўнічая п. (месца, дзе робіцца пабудова чаго-н.). Пасадачная п.

2. Роўная вольная прастора ў збудаванні паміж двума лесвічнымі маршамі.

Лесвічная п.

3. У вагонах: месца каля ўваходу і выхаду.

Задняя п. трамвая.

4. Тое, што і платформа (у 3 знач.).

|| прым. пляцо́вачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

арганіза́цыя, ‑і, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. арганізаваць, арганізавацца.

2. Аб’яднанне, саюз людзей, грамадскіх груп, дзяржаў, з’яднаных агульнай праграмай дзеяння; дзяржаўная, партыйная ці грамадская ўстанова. Нізавая партыйная арганізацыя. Арганізацыя Аб’яднаных Нацый. Спартыўная арганізацыя. Будаўнічая арганізацыя.

3. Будова чаго‑н., лад. Сацыялістычная арганізацыя сельскай гаспадаркі. Саветы — сацыялістычная форма палітычнай арганізацыі.

4. Фізічная ці псіхафізічная будова асобнага арганізма.

[Фр. organisation.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

будаўні́чы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да будаўніцтва, выкарыстоўваецца ў будаўніцтве. Будаўнічы матэрыял. Будаўнічая тэхніка. Будаўнічыя работы.

2. Які мае адносіны да будаўнікоў, складаецца з будаўнікоў, належыць ім. Пачалася гутарка з будоўлі, і Сцяпан Лявонавіч выказаў думку, што трэба павялічыць будаўнічую брыгаду. Дуброўскі. // Звязаны з падрыхтоўкай будаўнікоў. Сцяпан быў ужо камандзірам у марскім флоце, а Марыля закончыла будаўнічы тэхнікум. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пляцо́ўка ж.

1. в разн. знач. площа́дка;

ле́свічная п. — ле́стничная площа́дка;

паса́дачная п. — ав. поса́дочная площа́дка;

будаўні́чая п. — строи́тельная площа́дка;

гарма́тная п. — воен. оруди́йная площа́дка;

2. разг. платфо́рма;

○ дзіця́чая п. — де́тская площа́дка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

площа́дка в разн. знач. пляцо́ўка, -кі ж.;

спорти́вная площа́дка спарты́ўная пляцо́ўка;

поса́дочная площа́дка ав. пасадачная пляцо́ўка;

строи́тельная площа́дка будаўні́чая пляцо́ўка;

оруди́йная площа́дка воен. гарма́тная пляцо́ўка;

те́ннисная площа́дка тэ́нісная пляцо́ўка;

де́тская площа́дка дзіця́чая пляцо́ўка;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)