справа́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны; зак., каго-што (разм.).
Адправіць, выправадзіць куды-н., маючы жаданне пазбавіцца ад каго-н.
С. няпрошанага госця.
|| незак. справа́джваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. справа́джванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
экспедзі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.
Спец. Адправіць (адпраўляць) па прызначэнню (карэспандэнцыю, тавар і пад.).
[Ад лап. expedire — адпраўляць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазасыла́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
1. Адправіць каму‑н. усё, многае.
2. Адаслаць, заслаць куды‑н. усіх, многіх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адгрузі́ць, -ружу́, -ру́зіш, -ру́зіць; -ру́жаны; зак., што.
Пагрузіўшы, падрыхтаваць да адпраўкі або адправіць.
А. станкі для завода.
А. вугаль.
|| незак. адгружа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. адгру́зка, -і, ДМ -зцы, ж.
|| прым. адгру́зачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пераво́д¹, -а і -у, М -во́дзе, м.
1. -у, гл. перавесці¹.
2. -а, мн. -ы, -аў. Грашовае адпраўленне праз банк, па пошце, тэлеграфе.
Адправіць грошы пераводам.
|| прым. пераво́дны, -ая, -ае (да 2 знач.).
П. бланк.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
отосла́ть сов.
1. в разн. знач. адасла́ць, мног. паадсыла́ць;
2. (удалить) адпра́віць, мног. паадпраўля́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паадпраўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго-што.
Адправіць усіх, многіх або ўсё, многае. Паадпраўляць людзей на работу. Паадпраўляць цягнікі. Паадпраўляць пасылкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камандзірава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; зак. і незак., каго (што).
Адправіць (адпраўляць) куды-н. са службовым даручэннем.
К. на з’езд пісьменнікаў.
|| наз. камандзіро́ўка, -і, ДМ -ро́ўцы, мн. -і, -ро́вак, ж. і камандзірава́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сасла́ць, сашлю, сашлеш, сашле; сашлём, сашляце; зак., каго-што.
1. У якасці пакарання адправіць на пасяленне (звычайна ў аддаленую мясцовасць); прымусова перасяліць куды‑н. Пасля выздараўлення царскі суд саслаў.. [Адама] ў Сібір, адкуль ён і не вярнуўся. Пестрак.
2. Разм. Далёка накіраваць, адправіць каго‑н. [Красанок:] — Чым я правініўся, Васіль Емяльянавіч, што ты мяне ўсё роўна як на Салаўкі саслаў? Гроднеў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бага́ж, -у́, м.
1. Запакаваныя для перавозкі рэчы пасажыраў, а таксама спосаб адпраўкі гэтых рэчаў.
Б. авіяпасажыра.
Адправіць рэчы багажом.
Ручны б.
2. перан. Запас ведаў, эрудыцыя.
Творчы б.
Б. ведаў.
|| прым. бага́жны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)