наабко́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Абкапаць вялікую колькасць чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабко́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Абкапаць усё, многае. Паабкопваць яблыні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абко́пванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абкопваць — абкапа́ць і абкопвацца — абкапа́цца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обры́ть сов.

1. абкапа́ць, мног. паабко́пваць; (рылом — о животных) абры́ць;

2. с.-х. аку́чыць; (яблоню) абкапа́ць, мног. паабко́пваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

окопа́ть сов. абкапа́ць, мног. паабко́пваць, акапа́ць, мног. паако́пваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зака́паць¹, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак.

1. каго-што. Запэцкаць каплямі, абкапаць.

З. сурвэтку чарнілам.

2. што. Ка́паючы, увесці куды-н. (разм.).

З. лякарства ў нос.

|| незак. зака́пваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

оку́чить сов., с.-х. аку́чыць; (вдоль рядов — картофель) абагна́ць; (яблоню) абкапа́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наабко́пваць сов. (во множестве)

1. окопа́ть, обры́ть;

2. оку́чить;

1, 2 см. абкапа́ць 1, 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абка́пацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Абка́паць сябе чым‑н.

абкапа́цца, ‑а́юся, ‑а́ешся, ‑а́ецца; зак.

1. Абкружыць сябе землянымі збудаваннямі.

2. Абгарнуцца чым‑н., закопваючыся. Паравік стаіць цішком.. Абкапаўся ён імхом І залез у верас. Свірка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абка́паны обка́панный, зака́панный

абкапа́ны

1. око́панный, обры́тый;

2. оку́ченный;

3. око́панный, обведённый;

1-3 см. абкапа́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)