недасяга́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць недасягальнага; немагчымасць дасягнуць чаго‑н. Недасягальнасць мэты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

незаціка́ўленасць, ‑і, ж.

Стан незацікаўленага; адсутнасць інтарэсу, цікавасці да чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратакалі́зм, ‑у, м.

Кніжн. Сухі, пратакольны стыль пераказу, перадачы чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прафілю́ючы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які адпавядае профілю чаго‑н. Прафілюючыя дысцыпліны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапампо́вачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для перапампоўвання чаго‑н. Перапамповачныя станцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пе́рапіс, ‑у, м.

Спецыяльны статыстычны ўлік каго‑, чаго‑н. Перапіс насельніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапі́счык, ‑а, м.

Той, хто займаецца перапісваннем чаго‑н. Перапісчык кніг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перасме́шкі, ‑шак; адз. няма.

Разм. Смешкі, жарты з каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пляце́льшчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца пляценнем чаго‑н. Пляцельшчык кашоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панамо́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Наматаць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)