панавалака́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Разм. Навалачы ў вялікай колькасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панавалачы́, ‑лаку, ‑лачэш, ‑лачэ; зак., чаго.

Разм. Тое, што і панавалакаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паназапа́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Назапасіць паступова ў вялікай колькасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панамо́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Наматаць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панаскрэ́бваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Разм. Тое, што і панаскрабаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панатрэ́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Разм. Тое, што і панатрасаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папасе́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Разм. Тое, што і папасеяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папасо́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Саліць многа, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаяда́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Разм. Тое, што і папаесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўме́ра, ‑ы, ж.

Маладзейсны, недастаткова эфектыўны сродак для ажыццяўлення чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)