натурапла́та, ‑ы, ДМ ‑лаце, ж.

Аплата чаго‑н. прадуктамі, таварамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

націра́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны для націрання чаго‑н. Націральная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неадабрэ́нне, ‑я, н.

Адмоўная ацэнка каго‑, чаго‑н. Выказаць сваё неадабрэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недасяга́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць недасягальнага; немагчымасць дасягнуць чаго‑н. Недасягальнасць мэты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

незаціка́ўленасць, ‑і, ж.

Стан незацікаўленага; адсутнасць інтарэсу, цікавасці да чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павыко́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Выкаваць многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падаўжа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для падаўжэння чаго‑н. Падаўжальны канат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падро́бнік, ‑а, м.

Той, хто займаецца падробкай чаго‑н. Падробнік ключоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакава́льшчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца пакоўкай чаго‑н. Пакавальшчык кніг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паласава́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць, абсталяваны для паласавання чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)