пакава́льшчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца пакоўкай чаго‑н. Пакавальшчык кніг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паласава́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць, абсталяваны для паласавання чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напрылята́ць, ‑ае; безас. зак., каго-чаго.

Прыляцець, прыбыць у вялікай колькасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наску́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-чаго.

Тое, што і наскупляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насці́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па насціланню чаго‑н. Насцільшчык пуці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насцяка́ць, ‑ае; зак., чаго.

Сцячы ў вялікай колькасці. Насцякала многа вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насыча́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для насычэння чаго‑н. Насычальная маса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натурапла́та, ‑ы, ДМ ‑лаце, ж.

Аплата чаго‑н. прадуктамі, таварамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

націра́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны для націрання чаго‑н. Націральная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неадабрэ́нне, ‑я, н.

Адмоўная ацэнка каго‑, чаго‑н. Выказаць сваё неадабрэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)