рыба́к, -ка́ м. рыба́к;

р. ~ка́ ба́чыць здаляка́посл. рыба́к рыбака́ ви́дит издалека́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Не́ка ’не; ніяк’ (бешанк., Нар. сл.; Цых.). Магчыма некалькі тлумачэнняў паходжання слова, якія маюць права на існаванне, асабліва пры дапушчэнні аманіміі форм: не́ка < не́а (адмаўленне, гл.) шляхам устаўкі к паміж галоснымі; не + ка (часціца, як у тута‑ка, тама‑ка, нямаша‑ка, немае‑ка і г. д.); утворана ад дзеяслова не́каць ’гаварыць «не»’, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

драпа́к

I -ка́ м., с.-х. культива́тор

II: даць ~ка́ зада́ть дёру (стрекача́, стречка́)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Во́сьдзека, восьдзечка ’вось тут, блізка’ (Шат.). З вось + дзе + ка, дзе ка — вядомая пры ўтварэнні прыслоўяў часціца; ‑ч‑ перад ка надае прыслоўю ласкальны характар (Карскі 2–3, 68 і наст.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

газні́к, -ка́ м., разг., см. газо́ўка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

галя́к, -ка́ м., прост. (бедняк) голя́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гаплі́к, -ка́ м., обл., см. аплі́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гарлаві́к, -ка́ м., мед., разг. горлови́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гнайні́к, -ка́ м., прям., перен. гнойни́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гуза́к, -ка́ м., разг., см. гуз

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)