унасі́ць, унашу, уносіш, уносіць; зак., каго-што.
Унесці ўнутр чаго‑н. усё, многае ў некалькі прыёмаў. Унасіць усе дровы ў павець.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ага́.
1. часц. Ужыв. пры выказванні згоды, сцвярджэння, пры ўспамінанні чаго-н., пры перамене тэмы гутаркі, для выказу у́шчування, папроку.
Чуеш? Ага, чую.
Усе прыехалі? Ага.
Ага, спазніўся?
2. выкл. Вокліч з пераможнай інтанацыяй; выказвае здагадку, радаснае здзіўленне; выражае насмешку, злараднасць, пагрозу і пад.
Ага!
Папаўся!
Ага!
Ты тут!
Ага, разумею.
А ён пераможа.
Ага!
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
закле́іць сов.
1. закле́ить;
з. канве́рт — закле́ить конве́рт;
2. (сплошь) укле́ить;
з. усе́ сце́ны малю́нкамі — укле́ить все сте́ны карти́нками
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абумо́віць сов.
1. обусло́вить; оговори́ть;
а. усе́ акалі́чнасці — обусло́вить (оговори́ть) все обстоя́тельства;
2. (послужить причиной) обусло́вить, определи́ть, предопредели́ть; предреши́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прасудзі́ць сов., разг., в разн. знач. просуди́ть;
п. усе́ гро́шы — просуди́ть все де́ньги;
п. не́калькі гадо́ў — просуди́ть не́сколько лет
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перараша́ць I несов. (решать по-другому) перереша́ть
перараша́ць II сов. перереша́ть, реши́ть;
п. усе́ зада́чы — перереша́ть (реши́ть) все зада́чи
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кра́ля, ‑і, ж.
Разм. Красуня, прыгажуня. «Напэўна гэта і ёсць тая краля, за якою так падаюць усе хатовіцкія кавалеры», — падумаў Лабановіч. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выжа́рына, ‑ы, ж.
Выгаралы ўчастак балота, лесу. // Некалі выгаралае месца на балоце. Аўтобус туды [у вёску] ходзіць толькі ўлетку, калі паперасыхаюць усе выжарыны. Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́шчыкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Разм. Вырваць, вышчыпаць. Нейкі пырнік уеўся, проста нельга яго вышчыкаць, усе кіпці паздзіралі, грабучы зямлю. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паддаўкі́, ‑оў; адз. няма.
Разм. Гульня ў шашкі, у якой выйгравае той, хто хутчэй аддасць усе свае шашкі праціўніку. Гуляць у паддаўкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)