гул, ‑у,
Працяжны аддалены шум, грукат.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гул, ‑у,
Працяжны аддалены шум, грукат.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гарба́ціцца, ‑бачуся, ‑бацішся, ‑баціцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ацёчны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да ацёку.
2. Які мае ацёк, ацёчнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бескары́снасць, ‑і,
Уласцівасць бескарыснага; непатрэбнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыкава́цца, ‑куецца;
1. Прымацавацца шляхам коўкі.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пяхо́та, ‑ы,
Род войска, якое дзейнічае пешым парадкам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
непаша́на, ‑ы,
Непачцівыя, няветлівыя адносіны да каго‑, чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
о́піум, ‑у,
1. Тое, што і опій.
2.
[Лац. opium, з грэч. ópion — макавы сок.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паво́зка, ‑і,
Просты колавы экіпаж без рысораў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наду́льнік, ‑а,
1. Шырокае сталёвае кольца на канцы дула.
2. Чахол, які надзяецца на дула.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)