нарадаво́льства, ‑а, н.
Гіст. Грамадскапалітычны рух у Расіі, на чале якога стаяла арганізацыя народнікаў «Народная воля».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
суднахо́дства, ‑а, н.
Рух па водных шляхах розных відаў транспарту: суднаў, паромаў, тэхнічнага і дапаможнага флоту.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тармазі́цца, ‑мозіцца; незак.
1. Прыпыняцца; замаруджвацца, прыцішвацца. Рух на дарогах часам тармазіўся.
2. Зал. да тармазіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электрафарэ́з, ‑у, м.
Рух вадкасці і газу пад уздзеяннем электрычнага поля; выкарыстоўваецца ў хімічнай прамысловасці, фізіятэрапіі.
[Ад слова электра... і грэч. phórēsis — перамяшчэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наліўны́, -а́я, -о́е.
1. Які прыстасаваны для перавозкі вадкіх грузаў без тары.
Наліўное судна.
2. Які прыводзіцца ў рух вадою, што падае зверху (спец.).
Наліўное вадзяное кола.
3. Поўны сокаў, спелы (пра плады).
Наліўныя яблыкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
скалыхну́цца, -ну́ся, -не́шся, -не́цца; -нёмся, -няце́ся, -ну́цца; -ні́ся; зак.
1. Зварухнуцца, захістацца.
Паверхня вады скалыхнулася.
Калыска скалыхнулася (гайданулася з боку ў бок).
2. перан. Узрушыцца, захвалявацца, прыйсці ў рух.
Бач, ад песні яго скалыхнуўся народ.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
По́ступ 1 ’хада’ (ТСБМ), параўн. укр. по́ступ ’крок, хада’, рус. пос́тупь ’тс’, ст.-рус. постꙋпь, постѫпь ’рух, дзеянне’, польск. postęp ’ход, захад, працэдура’, чэш., славац. postup ’ход, метад, рух наперад’, балг. по́стъп ’тс’. Прасл. *postǫpь, з арэальным зацвярдзеннем канцавога губнога. Аддзеяслоўнае ўтварэнне з прыстаўкай па‑ з семантыкай выніковасці дзеяння. Да ступа́ць (гл.).
По́ступ 2 ’прагрэс, рух паперад’ (Байк. і Некр., ТСБМ), у значэнні ’прагрэс’, магчыма, з польск. postęp ’тс’. Гл. по́ступ 1.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ківа́йка ’частка самапралкі, якая перадае рух падножжа вялікаму колу’ (Влад.). Гл. ківаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
мімаво́льны нево́льный; (не зависящий от воли — ещё) непроизво́льный;
~ная памы́лка — нево́льная оши́бка;
м. рух — нево́льное (непроизво́льное) движе́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рэвалюцы́йны в разн. знач. революцио́нный;
р. рух — революцио́нное движе́ние;
~нае свя́та — революцио́нный пра́здник;
р. ўрад — революцио́нное прави́тельство
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)