набіва́льшчык, ‑а, м.

Асоба, занятая набіваннем чаго‑н. Набівальшчык папярос.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыкалу́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і навыкалупваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыло́мліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і навыломваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыску́бваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і навыскубаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нагамані́ць, ‑маню, ‑моніш, ‑моніць; зак.

Разм. Нагаварыць многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надзяўба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і надзяўбці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

назаку́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і назакупляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

назапі́хваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і назапіхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

назвала́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і назвалакаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накаксава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; чаго.

Прыгатаваць нейкую колькасць вугалю каксаваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)