наабрэ́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і наабразаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наабтраса́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і наатрасаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наадкі́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і наадкідаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наадкла́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і наадкладаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наадло́мліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і наадломваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наадрэ́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і наадразаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наапа́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і наабпальваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нааску́бваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і нааскубаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наацярэ́бліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і наабцярэбліваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набіва́льшчык, ‑а, м.

Асоба, занятая набіваннем чаго‑н. Набівальшчык папярос.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)