параўпускны́, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для ўпускання пары ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паруча́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць, з’яўляецца парукай у чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паскара́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для паскарэння якога‑н. працэсу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бялі́знавы, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для бялізны. Бялізнавы трыкатаж.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заціскны́, ‑ая, ‑ое.

Які прызначаецца, служыць для заціскання. Заціскны механізм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зернеачышча́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для ачысткі зерня. Зернеачышчальныя машыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

залаці́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для залачэння. Залацільны прэс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замацава́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць, прызначаны для замацавання, які замацоўвае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запа́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для запарвання. Запарны чан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пашыра́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для пашырэння, расшырэння чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)