Verbum

самагу́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які ўтварае гукі ваганнямі свайго цела. Самагучныя музычныя інструменты.

бубне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. бубніць, а таксама гукі гэтага дзеяння.

бу́льканне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. булькаць, а таксама гукі гэтага дзеяння.

бульката́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. булькатаць, а таксама гукі гэтага дзеяння.

булькаце́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. булькацець, а таксама гукі гэтага дзеяння.

буркава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. буркаваць, а таксама гукі гэтага дзеяння.

бу́ханне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. бухаць, а таксама гукі гэтага дзеяння.

верашча́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. верашчаць, а таксама гукі гэтага дзеяння.

дудзе́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дудзець, а таксама гукі гэтага дзеяння.

пака́шліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пакашліваць; а таксама гукі гэтага дзеяння.